KIRK İKİNDİ YAĞMURLARI

 

 

Sabahları aşık değilim dedim,
Hakikaten de öyleyimdir. 
Her sabah rahat, neşeli olurum, 
Hatta; sesime bakmadan türkü söylerim.

Herkes gibi işime giderim ben de 
Çalışmak sanki özlediğim bir şeydir. 
Sonra, yavaş yavaş o aklıma gelir. 
Havam bulutlanır gitgide 
Peşinden koşmaktan yorgun düşerim.
Çekilmez olur artık şehir 

Bilirim şimdi kırlarda 
Bir hayvan sakince suya eğilmiştir. 
Trenler geçip giderken küçük kuşlar 
Durmadan yer değiştirir telgraf tellerinde

Gitsem, gezinsem derim limanda,
Rıhtım kahvelerinden birinde otursam 
Bir şey içsem ve dönsem. 
Değiştirsem elbisemi, 
Yahut; uzanıp saatlerce uyusam 
Belki, bu dertten kurtulurum. 
Derim ama akşam olur 
Gene kapına düşer yolum.